قلم من

یادت باشد اگر در پیاده روی اربعین هستی در قدم هایی که بر میداری یاد کن کسانی را که دلشان پر میکشید که جای تو باشند اما نشد که بیایند پس در قدم ،قدم هایی که بر میداری یاد کن آنها را 

به نام خدا 

چشاتو ببند با خودت به این فکر کن که الان تو مسیر پیاده روی نجف به کربلا هستی خودتو ببر توی اون عالمی که تو از جا مونده ها نیستی ….

به نام خدا 

قبل از خواندن ادامه مطالب فکر کن و بگو چی رو سرمایه می‌دونی برای خودت؟!؟!؟!

پول زیاد

ماشین خوب

خونه لوکس

و……….

آره نمی‌گم اینا سرمایه نیستن ،،هستن اما چیزای دیگه ای هستن که اگه نباشن نمیتونی از همین سرمایه ها استفاده کنی.

مثلا سلامتی، و امنیت که اگه نباشه چه طور میخوای از چیزایی که داری لذت ببری بیمار که می شی میری دکتر شاید چند وقتی زیر نظر دکتر باشی تا خوب بشی داری درد می‌کشی اما فقط دردی هست که متعلق به خودت هست و خودت هستی که داری اذیت میشی دیگه نگران خانواده نیستی شاید تا آخر عمرت با همین بیماری دست و پنجه نرم کنی و در نهایت بر اثر بیماری از دنیا بری اما زمانی که جنگ میشه یا دشمن به کشورت تعرض می‌کنه نه تنها نمیتونی از داشته هات استفاده کنی و لذت ببری بلکه باید نگران این باشی که نکنه دشمن وارد خانه من بشه و بلایی سر خانواده من بیار پس اگه الان تو میدون برای تجمعات میری داری میایستی تا مبادا دشمن فکر آسوده تو رو ازت بگیر و دلواپس باشی برای خانواده ت پس مقاوم بایست و دیگران را دعوت به این حضور کن و به کسی که تا به الان به این جمع اضافه نشده یادآور باش که حضور او در اینجا لازم است و شما ای هموطن عزیزی که تا به الان در خیابان حضور نداشتی بدان که این حضور دشمنان را مایوس میکند پس از همین الان یا علی بگو و وارد این جمع شو 

به نام خدا

کوه صبر و مقاومت و استواری یعنی در میانه میدان باشی و هیچ تهدید و صدا و صلاحی تو را نترساند .

مانند آن مادری که با فرزندان خردسالش در تجمعات حضور داشت صدای انفجار را شنید نگاه به کودکانش که ترسیده بودندکرد و محکم گفت چیزی نیست نترسید خدا با ماست با اینکه می‌دانست دشمن غداره آنقدر بی‌رحم است که امکان دارد هر لحظه میان جمعیت را بزند اما با توکل بر خدا برای حفظ کشورش ایستاد با مشت گره کرده ایستاد و زمانی که بچه‌ها استواری مادر را می‌دیدند دلگرم می شدند و آنها هم تصمیم می‌گرفتند که استوار باشند و استوار بایستند .

این گونه نبود که این استواری را فقط از یک مادر ببینیم بلکه تمام مادرهایی که در میدان بودند این تصمیم مصمم آنها بود آن قدر زیبا ایستادند که کم کم این ایستادگی به آن سوی مرزها نیز کشیده شد و رسانه‌های تمام دنیا این محکم بودن را تحسین کردند و برای این تصویر زیبا واژه‌ای در فرهنگ مادی گرایانه یک خود پیدا نکردند چون با تفکر لیبرالی آن ها قابل فهم نبود برخی ازآنها این حضور مردم را انتحارمی نامیدند ولی کار شناسانشان این ایستادگی را حسی فراتر از خود می‌دانستند ولی با واژه ی شهادت آشنا نبودند ومی‌دانستند اهمیت این حضور و ایستادگی مردم در صحنه قوی تر و تواناتر از قدرت نظامی یک کشور بوده و اینجا بود که در صحنه معنی اصلی و واقعی جمهوریت را در عمل و نه صرفاً یک ادعا فهمیده و درک کردند . وتمدن کهن ایرانی عجین شده با عقیده حسینی را به عینه مشاهده کردند و اذعان کردند دولت آمریکا و رژیم صهیونی که سر سختانه مخالف گسترش تفکر و مذهب شیعه در جهان بودند با این جنگ موجب شده اند گرایش به اسلام شیعی در جهان ،روبه گسترش باشد

به نام خدا

قلم بر دست گرفتم و برای ایرانم می‌نویسم برای ایرانی که چیزی جزی صلح و آرامش برای فرزندانش نمی‌خواهد، ایران من مانند هر روز فرزندانش را در آغوش گرفته بود فرزندان کوچکی که صبح چشم باز کردند با شوق کودکانه هر روزشان راهی مدرسه شدند مادرهایی که گیسوان فرزندان را بافتن و برایشان لقمه ای در کیف گذاشتن و آنها را راهی مدرسه کردند شاید در این میان مادری از فرزندش پرسید که چه دوست دارد تا برایش درست کند تازمانی که از مدرسه برگشت غذای مورد علاقه اش را آماده کرده باشد . 

ادامه »